Even weg

Ga je nog weg?
deze vraag verdween
toen ik hier plaatsnam
het station nu een café

haar kap ligt als een glimlach
op krullen van metaal
de voeten loom gestrekt
naar het spoor

de bocht daarin bleef leeg
het was alsof het
in een andere eeuw
in een ander land lag

en ik op een trein wachtte
maar ik hoefde
nergens meer heen.